Smeltend ijs en rollende kokosnoten

Het leven van Sylvia Meijer, director of photography bij MPG. wordt door velen gezien als een spannend meisjesboek. Ze reist de hele wereld over, is internationaal jurylid bij vooraanstaande fotografiefestivals, ontmoet topchefs en topfotografen en werkt met de crème de la crème binnen de foodstyling. Een hectisch leven waarin ze dagelijks verschillende rollen vervult. Op verzoek beschrijft ze hieronder een intensieve week uit haar leven.

Column Sylvia Meijer – 6 april 2018

Zomerse foodfotografie in de winterse polder? Smeltend ijs bij tropische temperaturen? Wij draaien er in ons vak onze hand niet voor om. Volgens de legendarische woorden van Johan Cruijff ‒ ‘Ieder nadeel heb zijn voordeel’ ‒ kent het maken van foodcontent vaak bizarre uitdagingen. Mijn baan heeft nogal wat drukte en hectiek in zich. Je moet ervan houden en het goed regelen allemaal. Graag neem ik je mee in een week die een redelijk beeld schetst van hoe mijn werkend leven eruit ziet.

Van Oudendijk tot Vietnam

Vorige week begon met de fotografie van waterijsjes voor een zomerse cover in het ijskoude en winterse Oudendijk. Twee dagen later vloog ik met de mannen van Mister Kitchen, Professor Grunschnabel en fotograaf Ernie Enkelaar voor Allerhande Magazine naar het tropische Vietnam. In mijn werk lopen wij altijd flink op de seizoenen vooruit. Hartje zomer fotograferen wij de kerstproducties. December is ons voorjaar. Tegen de tijd dat het ‘echt’ kerst is, heb ik het al talloze keren gevierd en zijn we zeven maanden verder. Vooral de zomerse producties, als er buiten een pak sneeuw ligt, zorgen elk jaar weer voor de nodige creativiteit.

Dag 1 donderdag – voorbereiding shoot. ‘Ice ice baby’

Fotografie voor hartje zomer stond er deze week dus op mijn agenda, met 2x ijs op het menu. De omstandigheden en afstanden lagen echter mijlenver uit elkaar. Qua temperatuur stond het er in Oudendijk voor de ijsjes gunstig voor. Met -2 graden zouden de ijsjes minder snel smelten, maar de natte sneeuw vormde uiteindelijk wel een uitdaging. Dat mooie frosty laagje liet ik liever aan de foodstylist over dan aan een Hollandse winterse bui… De voorbereiding van deze shoot was voor de foodstylist intensief. Voor de cover wilden we een keuze hebben uit verschillende concepten en dus moesten er maar liefst negen verschillende ijsjes gemaakt. De ‘laagjes-ijsjes’ bleken bewerkelijk! Nachtelijk spoedoverleg met de foodstylist volgde omdat de laagjes niet allemaal goed wilden bevriezen en de tijd begon te dringen. We bespraken de opties en ik maakte een back-upplan zodat we na een kort nachtje alsnog konden starten.

   

Dag 2 vrijdag – Stand-in-ijs-modellen

Aangezien ijs ook met winterse temperaturen smelt, was het belangrijk dat we precies wisten hoe we de ijsjes wilden neerleggen. Van keukenpapier en lege ijsstokjes werden ‘stand-ins’ gemaakt en eenmaal in de juiste vorm, op de mooiste ondergrond en met het beste licht werden ze één voor één vervangen door ‘the real stuff’. Het bleek nog een uitermate precisiezaak om deze kleurrijke beauty’s ongeschonden uit de vormpjes te krijgen. Maar het resultaat van het nachtelijk werk mocht er zijn. Tussen de bedrijven door bekeek ik met een van mijn teamleden de fotomodellen van een shoot voor een andere klant en hadden we het laatste overleg over de shoot in Vietnam van aanstaande maandag. De dag in het winterse Oudendijk kon ik mede dankzij dit topteam afsluiten met een prachtig, kleurrijk en zomers resultaat.

Dag 3 zaterdag – Pistache of light denimblue shirts voor Azië?

Vandaag nog snel zomerse overhemden scoren voor de shoot. Het pistachegroen wat ik in gedachten had, bleek helaas in winkel 10 ook nog niet gearriveerd. Details zijn werkelijk op elk vlak van mijn vak essentieel. Ook de juiste kleding dus. Gelukkig vond ik uiteindelijk een toepasselijk hemd waar haast onzichtbaar een patroon van kleine palmbomen ingeweven was. Straks nauwelijks zichtbaar op beeld maar voor mij een teken dat dit exemplaar mee in de koffer moest.

Dag 4 zondag – 16 uur vliegen naar Vietnam

Bijna altijd reis ik alleen maar vandaag bevond ik mij in het goede gezelschap van maar liefst vijf mannen. Niet verkeerd! We maken de reis voor de bijzondere rubriek in Allerhande Magazine: ‘Van droom tot delicatesse’. Hierin gaan de mannen van Mister Kitchen ‒ Daan, Igor en Maarten ‒ elke maand op bezoek bij een bijzonder merk. Van een eeuwenoud familiebedrijf tot de nieuwe smaakmakers, altijd met een prachtige droom. Deze shoot stond in het teken van het ijs van Professor Grunschnabel, ijs met 100% natuurlijke en plantaardige ingrediënten. De kokos uit de ‘creamy-smaken’ komt uit Vietnam. Uiteraard reisden de professor en zijn woordvoerder zelf mee en namen zijn ons mee in het verhaal achter deze heerlijke ijssmaken.

 

Dag 5 maandag – The black box – hoe krijg je 12 bakken ijs mee naar Vietnam?

Voor deze reportage wilden we het ijs graag ook ter plaatse fotograferen. Als speciale bagage ging er daarom een black box mee met droogijs om het ijs gedurende onze trip van zo’n 21 uur in goede staat aan te laten komen. Eenmaal op onze plek van bestemming parkeerden we het ijs in de vriezer en werd een nieuwe lading droogijs besteld. De volgende ochtend bleek er een klein misverstand en hadden we i.p.v. droogijs genoeg ijsklontjes om een grootse party te houden, haha. Gelukkig arriveerde het droogijs op tijd voor het vervolg van onze reis.

Dag 6 – dinsdag

Voor zomerse buitenfotografie is het weer zo’n beetje het enige waar je geen invloed op hebt. Angstvallig hield ik mijn weer-app dan ook in de gaten. Heet was en bleef het, maar de zon wilden we graag voor het mooie beeld en dat was niet bepaald zeker in het weerbeeld van de komende dagen. De mannen, palmbomen en zonsondergang waren daarom hetgeen ik nog graag in beeld wilde brengen aan het einde van deze lange dag, die begon bij de kokosfabriek. Bij ons hotelletje maakte ik een alternatief plan met fotograaf Ernie en regelde scooters en fietsen voor dit onderdeel van deze ‘droom’. En zo sloten we deze dag toch nog af met mooie beelden in de laatste zonnestralen.

Dag 7 woensdag – smeltend ijs op de Mekong river

We starten om 06.30 uur op de lokale markt om kokosnoten in te slaan. Hier werd al snel duidelijk hoe bewerkelijk het proces is om van groene kokosnoten te komen tot de harige, ons zo bekende, variant met het mooie, witte vruchtvlees. Voor het middagprogramma stapten we op een klein bootje richting de kokosplantage en de caramelfabriek. Bij het zien van de mooie aqua-kleurige bodem van de boot besloten we ter plekke om deze te gebruiken als decor. De kokosnoten van de markt werden gekliefd en gevuld met het ijs uit de magic black box. Met 34 graden was er echter geen houden aan om het ijs in beide kokosnoten gelijkmatig en mooi verdeeld te krijgen. Tussendoor nog even snel via mijn mobiel een fotografieconcept goedgekeurd voor weer een andere opdrachtgever waar ik volgende week mee op stap ga…! De eerste smaak op onze boot was al bijna vloeibaar toen de tweede smaak nog niet in de andere helft geschept was. De kokosnoot die er zo mooi bij lag voor het plaatje ging aan de rol toen onze prof zelf het roer overnam. Gelukkig hebben we de foto’s nog 🙂 .

Voor een verhaal over kokosnoten wilde ik perse een shot van de perfecte palmboom. Ik wist hoe ‘mijn’ palmboom eruit moest zien. Het was niet zomaar een palmboom. Nee, hij was uitzonderlijk mooi, had de juiste maten en het licht werd subtiel gefilterd door de bladeren. Het moest een boom zijn die de droom achter het verhaal van Professor Grunschabel ‘uitlegt’. Maar vind maar eens zo’n Perfecte Palm… En ook hier geldt weer: The devil is in the details! Dus 20 bomen later hadden we eindelijk de juiste gevonden.

Het verhaal achter het Professor Grunschnabel-ijs en de enorme bevlogenheid van de mannen van Mister Kitchen om deze pareltjes te vinden en het verhaal op te tekenen, is een belangrijke reden waarom ik mijn vak zo inspirerend en interessant vind. We luisterden aandachtig toen Pepijn, onze Professor Grunschnabel, zijn verhaal vertelde. Ik zou nog uren kunnen vertellen hoe hij zijn droom al op 12-jarige leeftijd was begonnen, maar uiteindelijk pas in 2003 echt startte met het maken van ijs, maar verwijs graag naar het artikel dat in het julinummer van Allerhande zal verschijnen.

Dag 8 donderdag – terug naar huis

De reis naar Vietnam zat er helaas alweer op en dankzij dit geweldige team vlogen we met mooie, echte verhalen, heerlijke receptuur en prachtige beelden weer terug naar Nederland. Met mijn vliegangst was dat nog een laatste persoonlijke uitdaging, maar in dit gezelschap kwam dat helemaal goed. Vrijdag kan ik het projectteam verder briefen en starten de voorbereidingen voor een nieuwe shoot van volgende week. En dan beginnen ook langzaam weer de voorbereidingen voor mijn reis naar Amerika in Juni. Dan hebben we namelijk de wintershoot voor Savory.

Zo komt een einde aan 8 van dagen reizen, fotografie, regie, improvisatie, lol, productie, inspiratie, beetje wijn, 45 graden temperratuurverschil, lachen, 2x een jetlag, 8 tijdzones heen en ook weer terug en, niet te vergeten, heerlijk ijs.

Het lijkt hectisch allemaal. Alsof er 8 dagen in een week zitten. Maar wat een fantastische dynamiek.

Sylvia meijer

Director of photography MPG.

Als Director of Photography voor MPG. & MPG. Concepts ben ik in de gelukkige omstandigheid dat ik vaak op locatie aan het werk ben –  zowel in Nederland als Internationaal. Een zeer dynamisch bestaan met shoots in o.a. Amerika, Italië, Spanje Engeland en natuurlijk ook Nederland. Van reizen raak ik geïnspireerd, zowel werk als privé, en dat neem ik mee in alle creatieve ideeën. Voor de leukste adresjes in Amsterdam en New York weten vrienden mij altijd te vinden. Erg blij word ik van mooi beeld, ceviche met een goed glas wijn, weekenden met vrienden en familie in mijn huisje op Texel en van avonden met de wijn-, film-en kookclub. Een opleiding tot vinologe is nog een droom die hopelijk snel werkelijkheid wordt. In mijn columns voor MPG. deel ik graag mijn ervaringen, inzichten en indrukken van alles wat op mijn pad komt.

sylvia.meijer@mpg.today

USA